ညတည

ရက္မွႏွစ္သို႔ ရာသီအလီလီ ကူးေျပာင္းသြားေသာ္လည္း ေမ့မရႏိုင္
သည့္အျဖစ္ကို ... အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တိုင္း ကိုေသာင္းစိန္
တစ္ေယာက္ ျပန္လည္ကာ ေတြးေတြးေနမိသည္...

မိမိဘ၀တြင္ ထိုက့ဲသို႔ ေသြးပ်က္ဖြယ္ေကာင္းေသာအခ်ိန္တစ္ခုအား
ေမ့ပစ္ဖို႔ရန္မလြယ္ကူရေသာအေၾကာင္းအရင္းကလည္း႐ိွခ့ဲေလ
သည္......
'''' ဟူးးး..... ''''
သက္ျပင္းေလးအသာခ်လိုက္ကာ... မီးညိွထားေသာစီးကရက္ကို
တစ္႐ိႈက္ဖြာလိုက္ေလသည္...

'''' ကိုေသာင္းစိန္... ႐ွင့္မလဲ ေန႔ေန႔ည... ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႔...သားေကြၽးမႈ..
မယားေကြၽးမႈ႐ိွေသးတယ္ဆိုတာလည္း.. ေမ့ေနဦးမယ္...
ကားမဆြဲေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ... တျခားအလုပ္ေလးမ်ား လုပ္မလား...
ေအာက္ေမ့တယ္... ခုေတာ့... က်ဳပ္ကခ်ည္း႐ွာေကြၽးေနရတာ...
ေတာ္မ႐ွက္ဘူးလား... ''''
မႏွင္းေအး၏ ျမည္တြန္ေတာက္တီးသံက ပ်ံ  ့လႊင့္၍သာလာေသာ္
လည္း ကိုေသာင္းစိန္မွာမူ တံုဏိဘာေ၀ ငိုင္ေနဆဲ....
'''' ေျပာလည္းကြၽဲပါးေစာင္းတီးပါပဲေတာ္... ကဲ..ကဲ..
က်ဳပ္ အလုပ္သြားေတာ့မယ္... ထမင္းအိုးတည္ထား... ျပန္လာမွ
ေစ်း၀ယ္ျပန္ခ့ဲမယ္... ''''
မနက္ခင္းတိုင္းေရ႐ြတ္သံသည္ ကိုေသာင္းစိန္နားထဲတြင္ ႐ိုးအီေနေခ်ၿပီ...
မႏွင္းေအး မည္မ်ွပင္ ေျပာဆိုဆက္ဆံပါေစ..
ကိုေသာင္းစိန္မွာမူ... အင္းမလုပ္...အဲမလုပ္... ငုတ္တုတ္ထိုင္ေန
ဆဲ...ထိုင္ေနျမဲက ေန႔စဥ္ပင္...

ယခင္ကဆိုလ်ွင္ ကိုေသာင္းစိန္ကို ဇနီးျဖစ္သူ မႏွင္းေအးက အလြန္
ပင္ ေၾကာက္ရ႐ွာေလသည္...ကိုေသာင္းစိန္ဟုဆိုလ်ွင္ ကားသမား
ေလာကတြင္ မသိသူကခပ္႐ွား႐ွားပင္...
စကားျပတ္ျပတ္ေျပာတတ္သူ... လူ႔ခြစာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ္
လည္း... အေပါင္းအသင္းဆိုလ်ွင္ အလြန္ခင္မင္သူမို႔ ကိုေသာင္းစိန္
အား ခ်စ္ခင္ၾကေသာသူမ်ား႐ိွသက့ဲသို႔... လက္႐ံုးအားကိုးၿပီး
မိန္းမအေပၚတြင္ ႏွိပ္စက္တတ္သူဟူ၍ ေျပာစမွတ္ျပဳျခင္းခံရသူလည္း
ျဖစ္ေပသည္...

သို႔ေသာ္ ကိုေသာင္းစိန္ မည္မ်ွဆိုးဆိုး မႏွင္းေအးသည္ ေမတၱာ မျပယ္ .... ကိုေသာင္းစိန္အလုပ္မွ ျပန္လာၿပီဆိုလ်ွင္... ပ်ာပ်ာသလဲ... ဆီးႀကိဳ ႐ွာသည္...
ကိုေသာင္းစိန္ စိတ္ၾကည္လ်ွင္ အေၾကာင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း....
စိတ္မၾကည္ေသာေန႔မ်ဳိးတြင္ မႏွင္းေအးမွာ ေနစရာမ႐ိွေအာင္ အဆူ
အဆဲခံရ... ႐ိုက္ႏွက္ျခင္းခံရ ေတာ့သည္...

လင္ဆိုးမယား တဖားဖား ဟုဆိုရမလိုေအာင္ပင္ မႏွင္းေအးမွာ
လိုက္ဖက္လြန္းလွသည္...
ယခုအခါ မႏွင္းေအးမွာ အရပ္တကာလွည့္၍ အ၀တ္ေလ်ွာ္ၿပီး
အိမ္၏ စား၀တ္ေနေရးကို ထမ္းေနရျပန္ေခ်ၿပီ....
ထိုက့ဲသို႔ အေျခအေနမ်ဳိးမွ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနေသာ ယခုလိုအေျခအေနမ်ဳိး ကို သိကြၽမ္းထားသူမ်ားက အ့ံၾသဘနန္းျဖစ္ကုန္ၾကေခ်သည္..

ကိုေသာင္းစိန္သည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကားေမာင္းကြၽမ္းက်င္
ေသာသူျဖစ္၍ မႏွင္းေအးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သားတစ္ေယာက္
ရ႐ိွခ်ိန္တြင္ ဟိုင္းေ၀းကားကိုေမာင္းႏွင္ခြင့္ ရခ႕ဲေလသည္...

လမ္းေၾကာင္းကြၽမ္းက်င္ျခင္း ကားေမာင္းကြၽမ္းက်င္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ကိုေသာင္းစိန္သည္ ကားဆရာတစ္ေယာက္အျဖစ္ နာမည္ရလာခ့ဲ
ေတာ့သည္...

ကိုေသာင္းစိန္ေမာင္းေသာကားမွာ ညေန ေလးနာရီခြဲ တြင္ ကား
စထြက္ၿပီး ... မနက္ သံုးနာရီတြင္ ( ..... ၿမိဳ  ့ ) သို႔ဆိုက္ေရာက္ရ
သည္...ထိုၿမိဳ  ့တြင္ပင္ တစ္ညအိပ္ကာ ေနာက္ရက္ညေနေလးနာရီခြဲ
ကားကို ျပန္လည္ ေမာင္းျပန္ရေလသည္...ဂိတ္ပိုင္႐ွင္က ကိုေသာင္း
စိန္၏ ႐ိုးသားမႈ လူရင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္မႈတို႔ေၾကာင့္ အျခားသူမ်ား
ႏွင့္မတူ အခြင့္အေရးေပးထားေလသည္.... ထိုဂိတ္တြင္ပင္ ေက်ာခ်
စရာအခန္းက်ဥ္းတစ္ခန္းဖြဲ႔၍ ကိုေသာင္းစိန္လာလ်ွင္ နားရန္ထား
ေပးထားသည္... ထို႔ေၾကာင့္ က်န္ကားဆရာမ်ားက ကိုေသာင္းစိန္
အား အနည္းငယ္ မနာလို မ႐ႈစိမ့္ၾကေပ....

တစ္ရက္တြင္ ကားဂိတ္သို႔ ကားဆိုက္ေရာက္ၿပီး မၾကာခင္မွာပင္
ေနာက္ထပ္၀င္လာသည့္ အျခားကားဂိတ္မွ Express ကား
သည္ မထိန္းႏိုင္ဘဲ ကိုေသာင္းစိန္တို႔ ဂိတ္အား၀င္တိုက္မိေတာ့
သည္...ကံေကာင္းေထာက္မစြာ လူတစ္ဦးတစ္ေလမွ မထိခိုက္
မိေခ်...သို႔ေသာ္ ကားဂိတ္အတြင္းတြင္ ပ်က္စီးသြား၍ ယခင္က
ကိုေသာင္းစိန္ ခဏတာ အိပ္စက္ေသာေနရာလည္း ဂိတ္အတြင္းမွ
ပစၥည္းမ်ား ယာယီခဏတာ စုပံုထားရေသာ အျဖစ္သို႔...
ေရာက္႐ွိသြားေတာ့သည္..

ထိုကိစၥအား ဂိတ္မွဴးအခ်င္းခ်င္း နားလည္စြာေျဖ႐ွင္း၍ ျပႆ
နာၿပီးဆံုးသြားေသာ္လည္း ကားဂိတ္သည္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရမည္
ျဖစ္သျဖင့္ ခါတိုင္းက့ဲသို႔ ဂိတ္တြင္ ကိုေသာင္းစိန္ အိပ္မရေတာ့ေပ... ကိုေသာင္းစိန္လည္း အသိကားသမား မ်ားၫႊန္ေပးေသာ
တည္းခိုခန္းသို႔ သြားတည္းရန္ အစျပဳ လာေတာ့သည္...

ဂိတ္မွဴး ထံမွ ဆိုင္ကယ္ငွါးကာ ထိုတည္းခိုခန္းသို႔ ဦးတည္လိုက္
ေလသည္... မနက္သံုးနာရီခြဲ ေက်ာ္ခါစ... အလင္းေရာင္ပင္
မျမင္ရေသးေသာအခ်ိန္တြင္... တစ္ေယာက္တည္းဆိုင္ကယ္
ေမာင္းႏွင္လာခ့ဲသည္... တစ္လမ္းလံုးပင္ပန္းထားသျဖင့္
မ်က္လံုးကို ဇြတ္အတင္းျပဴ းထားရေသာ္လည္း သတိမလြတ္ေစ
ရန္ ဂ႐ုစိုက္ကာ ေမာင္းႏွင္ေနရသည္...

သစ္ပင္မ်ား အုံ ့ဆိုင္းဆိုင္းႏွင့္ ေနရာတစ္ခုအေရာက္တြင္...
''' ၀ုန္း... '''
''' ဟ... သြားပါၿပီကြာ... '''
ကိုေသာင္းစိန္၏ ဆိုင္ကယ္တည့္တည့္ကို တစ္စံုတစ္ဦးက သစ္ပင္
ကြယ္ရာမွေျပးထြက္လာဟန္႐ိွသျဖင့္ ၀င္တိုက္မိျခင္းပင္...
အသံသည္ က်ယ္ေလာင္လြန္းေသာ္လည္း ကိုေသာင္းစိန္၏ဆိုင္
ကယ္မွာမူ ယိမ္းယ္ိုင္သြားသည္ ဆို႐ံုမ်ွသာ...
ဆိုင္ကယ္မီးေရာင္ျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ရာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ လဲက်ေနသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ့သည္...
ကိုေသာင္းစိန္လည္း ထိတ္လန္႔သြားၿပီး ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ အျမန္ဆင္း
ကာ...
''' ညီမေလး.... ေဟ့ ညီမ... ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ... '''
ထိုအခါ လဲက်ေနသူ မိန္းကေလးသည္ ညည္းတြားလာသံကိုၾကားရ
ေတာ့သည္...

''' အာားးး...လားး...လားး..ညီမေျခေထာက္ေခါက္သြားတယ္...
အစ္ကို ... ညာဖက္လက္လည္း လႈပ္မရေတာ့ဘူး... '''

''' ဟာ ... ဒုကၡပါပဲညီမေရ... ေဆး႐ံုသြားမလားအစ္ကိုလိုက္ပို႔ေပး
ပါ့မယ္... '''

စကားသာေျပာေနရသည္ ထိုမိန္းကေလး၏ မ်က္ႏွာကို ယခုထိ
မေတြ႔ျမင္ရေသးေပ...ေခါင္းငံု ့ထားသျဖင့္ မ်က္ႏွာေပၚသို႔ ဆံႏြယ္
မ်ားက ဖံုးအုပ္ကာေနသည္...

''' ေနပါေစအစ္ကို... ညီမကိုအိမ္ပဲ လိုက္ပို႔ေပးပါလား... '''

ထိုမိန္းကေလးမွာ အသံကခ်ဳိလြင္လြင္... လူျပတ္ေသာေနရာျဖစ္၍
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္တည္း မတင့္တယ္ဟု ကိုေသာင္းစိန္ ေတြး
မိေနျပန္သည္...

''' ကဲ... အစ္ကို ကူေပးမယ္... ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထရပ္ေနာ္ ညီမ... '''

''' ဟုတ္.. အစ္ကို... '''

ကိုေသာင္းစိန္လည္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တြဲကာ ထူေပးရင္း မတ္တပ္
ရပ္ႏိုင္ေသာအခါမွ ထိုမိန္းကေလး၏ သြင္ျပင္ကို ျမင္ရေတာ့သည္...
မိန္းကေလးမွာ အသား၀ါညက္ညက္... မ်က္ႏွာ၀ိုင္း၀ိုင္းႏွင့္ ဆံေက
သာကလည္း ခါးလယ္ေလာက္ထိ႐ွည္လ်ားကာ ..က်စ္လ်စ္သြယ္
လ် စြာ လွပလြန္းေနသည္...
အသက္ ( ၂၅ )၀န္းက်င္ခန္႔သာ ႐ိွဦးမည့္ ထိုမိန္းကေလးကို...
ယခုလို အခ်ိန္တြင္ လမ္းေပၚ၌တစ္ေယာက္တည္းအေဖာ္မပါျဖစ္ေန
ျခင္းက ထူးဆန္း၍ ေနသည္...
ပရေလာကသားမ်ားလားဟု သံသယ၀င္မိေသာ္လည္း လဲထူရန္
ကူစဥ္မွာပင္ ေႏြးေထြးေသာအျပံဳး ေၾကာင့္ သံသယသည္
ေပ်ာက္ကြယ္၍ သြားခ့ဲျပန္သည္...

   ႐ုတ္တရက္ ကိုေသာင္းစိန္သည္ ရင္ဖိုသလိုလိုပင္ ျဖစ္ေပၚ
လာေတာ့သည္... လူသူဟူ၍ မေတြ႔ရေသာအခ်ိန္ ... အေမွာင္ယံ
မကုန္ဆံုးေသးေသာအခ်ိန္တြင္ ယခုက့ဲသို႔ မိန္းမေခ်ာမ်ဳိးႏွင့္ ႏွစ္
ေယာက္တည္း ႐ိွေနသည္မွာ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္လမ္းက့ဲသို႔ပင္ မွတ္ထင္
ခ်င္စရာ....

မည္သည့္အေၾကာင္းရင္းေၾကာင့္ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနသည္
ကို စဥ္းစားၾကည့္ရင္း စကားစျမည္ေမးျမန္းၾကည့္ေတာ့သည္....

'''' ညီမရယ္... ဒီလိုအခ်ိန္ ဘာလို႔တစ္ေယာက္တည္း အျပင္ထြက္
တာလဲ... လူရမ္းကားေတြနဲ႔ ေတြ႔မွာ မေၾကာက္ဘူးလားဟင္... ''''
ကိုေသာင္းစိန္၏ အေမးက္ို ဒဏ္ရာျဖင့္ နာက်င္သည့္ၾကားမွ
မ်က္၀န္းလ့ဲလ့ဲျဖင့္ ျပန္ၾကည့္ရင္း ေခါင္းကိုသာ အသာအယာငံု႔
ပစ္လိုက္ေသာ မိန္းကေလးေၾကာင့္ ရင္ေမာသြားသလိုလို ...
ကိုေသာင္းစိန္တစ္ေယာက္ ခံစားလိုက္ရေတာ့သည္...

'''' အေရးႀကီးကိစၥေလး႐ိွလို႔ အရဲစြန္႔ၿပီး ထြက္လာတာပါအစ္ကို... ''''
ခ်ဳိလြင္လြင္အသံေလးျဖင့္ မ၀့ံမရဲေျဖသံေၾကာင့္ ေခတၱခဏ ဆြ႔ံအ
သြားသလိုလိုပင္.....
'''' ကဲ..ဟုတ္ပါၿပီညီမရယ္...အခုေတာ္ေတာ္နာသြားလား...
ေဆး႐ံုမသြားလို႔ရတာေသခ်ာလားညီမ... ''''
'''' ဟုတ္က့ဲေသခ်ာပါတယ္... တအားႀကီးမဆိုးပါဘူး... ''''
'''' ဒါဆို ညီမအိမ္လိုက္ပို႔ေပးမယ္... ဘယ္ေနရာပို႔ရမလဲ... ''''
'''' ဟိုဖက္ တစ္လမ္းေက်ာ္ေလးေရာက္ရင္ ဘယ္ဖက္ကိုခ်ဳိးၿပီး...
အထဲနဲနဲ၀င္လိုက္ရင္ေရာက္ပါၿပီအစ္ကို.... ''''
'''' ေအာ္... ေအ..ေအ... အစ္ကိုလိုက္ပို႔ေပးမယ္... ဆိုင္ကယ္ေပၚ
တက္လို႔ရလားညီမ... ''''
'''' ဟုတ္... ရပါတယ္... ''''

ေျခေထာက္ေထာ့နဲ႔ေထာ့နဲ႔ျဖင့္ ႀကိဳးစားကာ ဆိုင္ကယ္ေပၚသို႔
တက္ထိုင္၍ သူမ၏ အိမ္ကို လမ္းၫႊန္ျပရင္း လိုက္ပါလာခ့ဲေတာ့
သည္...

'''' အစ္ကိုေၾကာင့္ျဖစ္ရတာဆိုေတာ့... စိတ္လည္းမေကာင္းဘူး...
အစ္ကို႔ဖုန္းနံပါတ္ယူထားေနာ္... တစ္ခုခုျဖစ္တယ္ဆိုဖုန္းဆက္
လိုက္ေပါ့... ေဆးကုသစရိတ္ေပးပါ့မယ္ညီမ... ''''

'''' အစ္ကို႔ေၾကာင့္လည္းမဟုတ္ပါဘူး...ညီမကေလာႀကီးၿပီး လမ္း
ကူးလို႔ပါအစ္ကိုရဲ႕... ''''
ခဏတာ ေတြ႔ဆံုမႈတြင္ပင္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ရင္းႏွီးကြၽမ္း
၀င္သြားခ့ဲေတာ့သည္...

'''' ဒါနဲ႔ အစ္ကိုက... ဘယ္ကိုသြားတာလဲ... ''''
'''' ေအာ္... အစ္ကိုက တည္းခိုခန္းလိုက္႐ွာေနတာ... တစ္မ်ဳိးမထင္
နဲ႔ေနာ္... အစ္ကိုက ကားသမားေလ...ခုနမွကား၀င္လာတာ...
ဂိတ္မွာလည္းတည္းလို႔မရေတာ့လို႔... တည္းဖို႔နားဖို႔ေပါ့ညီမရာ...
မနက္ျဖန္ညကားျပန္ေမာင္းရဦးမွာဆိုေတာ့... အိပ္ေရး၀မွအဆင္
ေျပတယ္... ''''

'''' ဟုတ္က့ဲ... ဟိုေလ... တကယ္လို႔ တည္းဖို႔အဆင္မေျပရင္ ညီမ
အိမ္မွာတစ္ညေတာ့တည္းလို႔ရပါတယ္... ''''
'''' ဟာ... မလုပ္ပါနဲ႔ညီမရာ...အားနာစရာႀကီး... ''''
'''' အို...အစ္ကိုကလည္း... အားမနာပါနဲ႔ ... အခုလိုအစ္ကို႔လို
လူေကာင္းတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ရတာပဲ ေက်းဇူးတင္ေနပါၿပီ... ''''

ကိုေသာင္းစိန္မွာ ကမ္းလွမ္းလာသည္ကို မျငင္းဆန္လိုေသာ္
လည္း ယခုမွေတြ႔ဆံုဖူးေသာ မိန္းကေလးကိုအားနာသည္က
တစ္ေၾကာင္း... ထိုမိန္းကေလး၏ မိဘမ်ားကတစ္မ်ဳိးတစ္ျမည္
ေတြးကာ စိတ္ပူပန္ေနမည္စိုးသည္ကတစ္ေၾကာင္း... မိမိလို
အိမ္ေထာင္သည္အတြက္မသင့္ေတာ္ဟူ၍ တြက္ဆသည္ကတစ္
ေၾကာင္း... အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ျငင္းဆန္လိုက္ေတာ့
သည္....

'''' ဟိုေ႐ွ ့နားကအိမ္ပဲအစ္ကို... ''''
ထိုမိန္းကေလး လက္ညိဳးၫႊန္ျပရာ တစ္ထပ္ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေလး
ေ႐ွ ့တြင္ ဆိုင္ကယ္ရပ္လိုက္ၿပီး...
'''' ကဲ... ညီမ... အိမ္ကလူေတြကိုေခၚလိုက္ေလ... အစ္ကိုလည္း
အက်ဳိးအေၾကာင္း႐ွင္းျပေပးရတာေပါ့... ''''
'''' အိမ္မွာညီမတစ္ေယာက္တည္းေနတာ... အစ္ကိုလည္းအိမ္ထဲ
၀င္ေလ... ဒီတစ္ညေတာ့ တည္းသြားပါအစ္ကိုရဲ႕... ဒီအခ်ိန္ တည္း
ခိုခန္းလည္း႐ွာရခက္လိမ့္မယ္... ''''
'''' ဟာ... မဟုတ္တာညီမရယ္...ေန... ''''
'''' ဘာမွမျဖစ္ဘူး...အစ္ကို႔ကိုယံုတယ္...လာ...လာ.. အိမ္ထဲ၀င္ပါ
အစ္ကိုရဲ႕... ''''

မိန္းမေခ်ာေလးသည္ ကိုေသာင္းစိန္ကို ဖိတ္ေခၚေနေခ်ၿပီ...
နဂိုကပင္ ပင္ပန္းလြန္းသျဖင့္ အနားယူခ်င္ေနၿပီျဖစ္ေသာ...
ကိုေသာင္းစိန္မွာ... ၾကာၾကာမျငင္းဆန္ႏိုုင္ေတာ့ေပ....

'''' ညီမ... အစ္ကို႔ကိုေတာ့ယံုပါ...ညီမကို လက္ဖ်ားနဲ႔ေတာင္...
မတို႔မထိေစရပါဘူး.... ''''
ကိုေသာင္းစိန္စကားကို သေဘာက်သလို မိန္းကေလးက...
ရယ္သံသ့ဲသ့ဲထြက္လာသည္...
'''' ဟုတ္ပါၿပီ..အစ္ကိုရယ္... ကဲ အိမ္ထဲ၀င္ပါ႐ွင္.... ''''

ကိုေသာင္းစိန္လည္း အိမ္ထဲသို႔ ဆိုင္ကယ္သြင္းကာ... ထိုအိမ္၌
တစ္ညတာ တည္းခိုေတာ့မည္ဟု စိတ္ပိုင္းျဖတ္လိုက္ပါေတာ့သည္...
အိမ္ထဲသို႔ ၀င္လိုက္စဥ္ ပုပ္အဲအဲ အနံ ့အသက္တစ္ခုကို ရလိုက္ေသာ္
လည္း မၾကာမွီပင္ ထိုအနံ ့သည္ ေပ်ာက္ကြယ္၍ သြားေတာ့သည္...
ကိုေသာင္းစိန္လည္း ထိုအနံ ့အေၾကာင္းကို ေတြးမေနေတာ့ပဲ
ထိုမိန္းကေလးက အိမ္ေ႐ွ ့ဧည့္ခန္းတြင္ အိပ္ယာျပင္ဆင္ေပးေန
သည္ကို ၾကည့္ရင္း.....
'''' ဒါနဲ႔ ညီမ နာမည္က ... ''''
'''' ေ၀ေ၀လြင္ ပါအစ္ကို...''''
'''' ေအာ္... အစ္ကို႔နာမည္လည္းမွတ္ထားညီမ...
ကိုေသာင္းစိန္တ့ဲ... ''''
'''' ဟုတ္က့ဲ... ''''
ေ၀ေ၀လြင္ ဆိုေသာ မိန္းကေလးသည္ ေဖာ္ေ႐ြကာ သြက္လက္ပံုရ
ေလသည္...သူမ၏ အျပံဳးတစ္ခ်က္ေၾကာင့္ စိတ္မ်ားမေလလႊင့္သြား
ေစရန္ ကိုေသာင္းစိန္မွာ အေတာ္ထိန္းခ်ဳပ္ထားရေတာ့သည္...

'''' ညီမက တစ္ေယာက္တည္းလည္းေနတယ္...ဒီအခ်ိန္ႀကီးဘယ္
ကျပန္လာတာတုန္း..ငါ့ညီမရဲ႕... ''''

ကိုေသာင္းစိန္အေမးကို ရီေ၀ေ၀ျဖင့္ ျပန္လည္ၾကည့္လိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာ
တစ္ခ်က္ညိဳးႏြမ္းသြားေတာ့သည္... ၿပီးေနာက္ အားတင္းကာျပံဳးျပ
႐ွာရင္း....
'''' ညီမကိုလည္း တစ္မ်ဳိးမထင္ပါနဲ႔ အစ္ကို... အမွန္ေတာ့ညီမက...
ညီမက... မိန္းမပ်က္ပါအစ္ကိုရယ္... အဟင့္...ဟင့္... ''''
ေျပာေျပာဆိုဆို ပါးျပင္ေပၚသို႔ မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လာကာ ငို႐ိႈက္ေန
သျဖင့္ ကိုေသာင္းစိန္လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားခ့ဲရေတာ့သည္...

'''' ညီမတို႔လို မိန္းကေလးေတြကို အုပ္ထိန္းတ့ဲ အစ္မႀကီး႐ိွတယ္...
သူ႔နာမည္က... မညိဳ တ့ဲ... မေန႔ညေနေလာက္က မညိဳက ညီမကို
အေခၚခိုင္းတယ္အစ္ကို... ေဖာက္သည္အသစ္ရလို႔တ့ဲ... ညီမက
အသံုးေတာ္ခံရမယ္ေပါ့ေလ... ခါတိုင္းဆိုညီမ မျငင္းပါဘူး...
မေန႔က ညီမရင္ထဲေနလို႔မေကာင္း ျဖစ္ေနလို႔ ... မသြားပါရေစနဲ႔..
ေတာင္းပန္တာ... မရတ႕ဲအျပင္ ညီမကို ပါး႐ိုက္တာ ႏွစ္ခ်က္ သံုး
ခ်က္ေတာင္အစ္ကိုရဲ႕... အ့ဲဒါနဲ႔ပဲ ညီမလည္း အားတင္းၿပီးသြား
လိုက္ေတာ့... ေဖာက္သည္အသစ္ဆိုတ့ဲသူက ... ညီမတို႔႐ြာက ...
သူႀကီးသားျဖစ္ေနတယ္ေလ... ''''

ေျပာရင္း ေမာသြားသည့္ပံုပင္ က်ေနေသာမ်က္ရည္ကို တစ္ခ်က္
သုတ္လိုက္ၿပီး....
'''' သူကေတာ့ ညီမကို မွတ္မိပံုမရပါဘူး... ညီမကေတာ့မွတ္မိေန
ေတာ့.. ဆက္မေနခ်င္ေတာ့ဘူး... ဒါေပမယ့္ သူေက်နပ္ေအာင္ေတာ့
ေနေပးခ့ဲရတာေပါ့... ၾကာလာေတာ့ သူညီမကို မွတ္မိသြားတယ္
္အစ္ကို... နင္ေ၀ေ၀လြင္ မဟုတ္လားဆိုၿပီးေမးတယ္...
ညီမလည္း ေတာ္ေတာ္လန္႔သြားမိတယ္... ညီမမွာက မိဘမ႐ိွေတာ့
အဘြားဆီမွာပဲ ေနခ့ဲရတာေလ... အဘြားကဆင္းရဲတယ္...
႐ြာမွာ အလုပ္အကိုင္မေကာင္းေတာ့ ၿမိဳ ့တက္လာၿပီးအလုပ္လုပ္
ရင္း ဒီမေကာင္းတ့ဲအလုပ္ကို စိတ္မပါပဲလုပ္ခ့ဲရတယ္အစ္ကို...
ပိုက္ဆံေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ရတာလည္း ဒီအလုပ္ပဲ႐ိွတာေလ...
ရတဲ့ပိုက္ဆံကို ႐ြာကအဘြားကိုပို႔ေပးတယ္... အိမ္လည္းျပင္ေဆာက္
လို႔ၿပီးၿပီ... ညီမဒီအလုပ္လုပ္တာ အဘြားကိုျပန္ေျပာမွာ တအား
ေၾကာက္မိတယ္... အဘြားသိရင္ တခါတည္း စိတ္ထိခိုက္ၿပီးလဲ
သြားမွာ...အစ္ကိုရဲ႕... အဟင့္... ဟီးး.. ဟီးး... ''''

ေျပာေနရင္း အားရေအာင္ ငိုခ်လိုက္ေသာ ေ၀ေ၀လြင္အား
စိတ္မေကာင္းစြာၾကည့္ရင္း ကိုေသာင္းစိန္ တစ္ေယာက္ အသနား
ပိုလာခ့ဲေတာ့သည္...
'''' စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ႔ညီမရယ္...ဘ၀ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲကြာ...
ကဲ..တိတ္...တိတ္... ''''

'''' ညီမအျဖစ္က ဆိုးလြန္းပါတယ္အစ္ကို... အ့ဲဒါနဲ႔ ညီမလည္းအတင္း
ဇြတ္ျငင္းပစ္လိုက္တယ္ေလ... မဟုတ္ပါဘူးဆိုၿပီးေတာ့... သူက...
နင္ေ၀ေ၀လြင္မွေ၀ေ၀လြင္ အစစ္.. ငါ့ကိုလာလိမ္မေနနဲ႔ ... ႐ြာေရာက္
ရင္ နင့္အဘြားဆီ အကုန္ျပန္ေျပာပလိုက္မယ္ ငါ့ကိုဘာမွတ္ေနလဲ...
ဆိုၿပီး ညီမဆံပင္ကိုေဆာင့္ဆြဲပစ္တယ္အစ္ကို... ညီမလည္းခုမွေတာ့
မထူးေတာ့ဘူးေလ... ေ၀ေ၀လြင္ဟုတ္ပါတယ္..အဘြားကိုျပန္မေျပာ
ျပပါနဲ႔လို႔ လက္အုပ္ခ်ီၿပီးေတာင္းပန္ပါေသးတယ္... အ့ဲလူက လူစိတ္
မ႐ိွတ့ဲသူ... ညီမကိုေလ... သူ႔ကိုႏွ ုတ္ပိတ္ခေပးရမယ္တ့ဲ ... ညီမ
လည္းေပးမယ္ေပါ့... ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲေမးေတာ့... ဆယ္
သိန္းေပးရမယ္တ့ဲ... ဆယ္သိန္းေတာ့ညီမမွာမ႐ိွဘူးလို႔... သံုး
သိန္းေတာ့ေပးပါ့မယ္လို႔ ... ေျပာတာမရဘူးအစ္ကိုရယ္....
အ့ဲဒါနဲ႔ ညီမကို ႐ိုက္တာ... နင္ေပးမလား... ငါတစ္႐ြာလံုးကို ေျပာ
လိုက္ရမလားဆိုၿပီး... ညီမလည္း... စိတ္တိုလာတာနဲ႔ အနားမွာ
႐ိွတ့ဲ ... ပန္းအိုးနဲ႔ ေခါင္းကို႐ိုက္ပစ္လိုက္မိတယ္...သူ႔ေခါင္းမွာေသြး
ေတြအမ်ားႀကီးထြက္လာတာ ျမင္ေတာ့... ေၾကာက္ၿပီးအ့ဲေနရာက
ထြက္ေျပးလာတာ... အစ္ကို႔ဆိုင္ကယ္နဲ႔ တိုက္မိေတာ့တာပါပဲ... ''''

ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကို ေျပာျပၿပီး တသိမ့္သိမ့္ ငို႐ိႈက္ေနေသာ
သူမကို စိတ္မေကာင္းစြာႏွင့္ ကိုေသာင္းစိန္တစ္ေယာက္ေထြး
ေပြ႔ကာ ရင္ခြင္တြင္းသို႔ ဆြဲသြင္းလိုက္မိေတာ့သည္....
သူမကလည္း ကိုေသာင္းစိန္၏ ပုခံုးေပၚမွီရင္း အားရပါးရ င္ို႐ိႈက္
ေနေလၿပီ....
'''' ညီမေၾကာင့္ အစ္ကိုလည္း စိတ္ညစ္သြားရၿပီ... မိုးေတာင္လင္း
ေတာ့မယ္...အစ္ကိုနားပါေတာ့ေနာ္... ေအးေအးေဆးေဆးအိပ္ပါ..
ညီမကိစၥကို ေခါင္းထဲထည့္မေနပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္.... ''''

'''' ေအးပါညီမရယ္... အစ္ကိုနားလိုက္ဦးမယ္...ညီမလည္းနား
ေတာ့... ဟုတ္ၿပီလား... ''''
'''' ဟုတ္... ''''
မ်က္ရည္မ်ားသုတ္ရင္း ေခါင္းေလးညိမ့္ျပကာ ျပံဳးျပေန႐ွာေသာ
စြဲညိဳ႕႐ွင္ မိန္းကေလးေၾကာင့္ ကိုေသာင္းစိန္မွာ ရင္ဖို၍သြားမိ
ေတာ့သည္... ထိုခဏေလးတြင္ ဇနီးျဖစ္သူ မႏွင္းေအးႏွင့္ သား
ျဖစ္သူကိုလည္း ေမ့ေလ်ာ့ေနခ့ဲေခ်ေလၿပီ....

ကိုေသာင္းစိန္အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္းမွ အသံၾကားသျဖင့္ လန္႔ႏိုး၍လာခ့ဲ
ရသည္... သနပ္ခါးေသြးေနသံ ... မနက္ငါးနာရီခန္႔ျဖစ္၍ စိတ္ထဲ
မွလည္း ေ၀ေ၀လြင္ တစ္ေယာက္ အိပ္ယာႏိုးေနေခ်ၿပီဟု ေတြးလိုက္
မိေတာ့သည္...
သနပ္ခါးေသြးေနသံသည္ တျဖည္းျဖည္းက်ယ္၍လာေနသည္...
လူကလည္း ပင္ပန္းကာ အိပ္ေရးမ၀သျဖင့္ မူးရိပ္ရိပ္....
ထိုစဥ္မွာပင္ ပုပ္အဲအဲအနံ ့အသက္က ႏွာေခါင္း၀တြင္ မသတီခ်င္
စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေ၀့ကနဲ ၀ိုက္ကနဲ ... ကိုေသာင္းစိန္
တစ္ေယာက္ အသက္႐ႈပင္ ၾကပ္လာရေတာ့သည္...

အနံ ့သည္ ဆိုးသထက္ ဆိုးလာသည္မို႔... ဆက္လက္၍ အိပ္စက္
မရႏိုင္လာေတာ့ေပ... အိပ္ယာမွ အသာအယာထကာ ...
ေ၀ေ၀လြင္အခန္းဖက္သို႔ ေလ်ွာက္လွမ္းသြားၿပီး... ခန္းဆီးစကို
'မ' ၾကည့္လိုက္ရာ....ဆိုး႐ြားေသာအနံ ့သည္ ထိုအခန္းမွထြက္
လာသည္ကို သတိျပဳမိလိုက္ေလသည္...
အနံ ့အသက္ႏွင့္အတူ ယင္မမည္းအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္က ...
တ၀ီ..၀ီ .. ျဖင့္ ထပ်ံသြားေသးသည္....
ထိုအနံ ့ကို မသိေလဟန္...ေ၀ေ၀လြင္သည္ အခန္း၀ကိုေက်ာေပး
ကာ မွန္ေ႐ွ ့တြင္ ထိုင္ေနေလသည္... ေက်ာက္ပ်ဥ္ေပၚတြင္ ေသြးထားေသာ သနပ္ခါးကိုလက္ျဖင့္အသာအယာယူရင္း သူမ၏ မ်က္ႏွာကို
မလိမ္းပဲ သူမေပါင္ေပၚမွ အရာတစ္ခုခုကို လိမ္းျခယ္၍ေနသည္...

ကိုေသာင္းစိန္လည္း ႐ုတ္တရက္ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားၿပီး
အခန္းတြင္းသို႔အနည္းငယ္တိုး၍ ၀င္ကာ မွန္ျပင္ေပၚတြင္ေပၚေသာ
အရာကို စူးစိုက္ၾကည့္လိုက္စဥ္တြင္....
ၾကည့္မွန္တြင္ ေ၀ေ၀လြင္ ႐ိွမေနပဲ... အခန္းတြင္း႐ိွပစၥည္းမ်ားသာ
မွန္ေပၚတြင္ ေပၚေနေတာ့သည္...
အလြန္အ့ံၾသသြားမိ၍ ေ၀ေ၀လြင္အား ၾကည့္လိုက္ရာ ...
႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖင့္ ဆံပင္ဖားလ်ားခ်ထားေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္
သည္  ေပါင္ေပၚတြင္ ေ၀ေ၀လြင္ေခါင္းျပတ္အားတင္၍ ထိုေခါင္းျပတ္အား သနပ္ခါးလိမ္းေပးရင္း ကိုေသာင္းစိန္ဖက္လွည့္ၾကည့္လာေလသည္...
ထိုေပါင္ေပၚမွ ေခါင္းျပတ္မွ မ်က္လံုးပြင့္လာၿပီး...
'''' အစ္ကို ႏိုးလာၿပီလား ... ''''
အသံ မွာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ျဖင့္ ေျပာလာ၍ ကိုေသာင္းစိန္မွာ
အေၾကာက္လြန္ၿပီး ဒူးတုန္ကာ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖင့္ ရပ္ၾကည့္
ေနမိသည္...
လူတစ္ကိုယ္လံုး တုန္ယင္လာၿပီး သတိျပန္၀င္လာကာ ငယ္သံ
ပါေအာင္ ေအာ္ရင္း အိမ္ေပၚမွဆင္းေျပးလိုက္ေတာ့သည္....

ကိုေသာင္းစိန္၏ ေအာ္သံေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္မွ လူမ်ားစု႐ံုးလာ
ၿပီး... ေမးျမန္းၾကရာ... ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပ၍ ...
အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားက ေ၀ေ၀လြင္၏ အိမ္ေပၚသို႔ တက္ၾကည့္ၾက
ေလသည္...
ထိုအခါမွ.... ေ၀ေ၀လြင္အေလာင္းအား အခန္းတြင္းတြင္ ...ေတြ႔႐ိွ
ၾကေတာ့သည္...ေ၀ေ၀လြင္မွာ အခန္းတြင္းတြင္ ေခါင္းျပတ္၍
ေသဆံုးခ့ဲျခင္းပင္...
ရပ္ကြက္လူႀကီးမ်ားႏွင့္ ရဲမ်ားေရာက္လာကာ...အမႈကိုစစ္ေဆး
ၾကေတာ့သည္....

သူမနာမည္သည္ ေ၀ေ၀လြင္မွာ မွန္ကန္ၿပီး...
သူမသည္ အေပ်ာ္မယ္တစ္ေယာက္ဆိုသည္လည္း မွန္ကန္ေနခ့ဲ
သည္... ကိုေသာင္းစိန္အားေျပာျပသည့္ အျဖစ္သည္လည္း မွန္ကန္ပါသည္...
သို႔ေသာ္ ထိုသူႀကီးသား၏ ေခါင္းအား ပန္းအိုးျဖင့္႐ိုက္ခ့ဲၿပီး...
ေနာက္ပိုင္း... အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေျပာမသြားခ့ဲေပ...
ေနာက္ပိုင္းျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္မွာ....
လြန္ခ့ဲေသာ သံုးရက္ခန္႔ကျဖစ္သည္....
သူႀကီးသားအား ပန္းအိုးျဖင့္ ႐ိုက္ႏွက္ခ့ဲၿပီး ထြက္ေျပးလာေသာ
ေ၀ေ၀လြင္ေနာက္သို႔ ေခါင္းမွေသြးအလိမ္းလိမ္းျဖင့္ သူႀကီးသား
သည္ အေနာက္မွထပ္ၾကပ္မကြာ လိုက္လာခ့ဲေလသည္...

ေ၀ေ၀လြင္ မွာသူမေနာက္လိုက္ပါလာသည္ကို မသိ႐ိွပဲ အိမ္သို႔
သာတန္းတန္းမတ္မတ္ျပန္ေျပးေလရာ... ကိုေသာင္းစိန္ႏွင့္
တိုက္မိေသာေနရာတြင္... ကားတစ္စီးျဖင့္တိုက္မိမလို ျဖစ္ခ့ဲ
ေတာ့သည္...ထိုကားသည္ လွည့္မၾကည့္ပဲဆက္ေမာင္းသြား
သျဖင့္ ေ၀ေ၀လြင္မွာ ေျခေထာက္ဒဏ္ရာႏွင့္ပင္ အိမ္သို႔ ျပန္
ခ့ဲရေလသည္... အိမ္ေ႐ွ ့သို႔ေရာက္ေသာ္ အေနာက္မွလိုက္မွီလာ
ေသာ သူႀကီးသားမွ ေ၀ေ၀လြင္အား ဆံပင္ေဆာင့္ဆြဲကာ
ပါးစပ္အားလက္ျဖင့္ပိတ္ၿပီး..အိမ္ေပၚအတင္းတက္လာေတာ့သည္...
အိမ္ေပၚသို႔ေရာက္ေသာ္ ေ၀ေ၀လြင္အား လည္ပင္းညစ္ထား
ေတာ့သည္...

ထို႔ေနာက္ေ၀ေ၀လြင္ပိုင္ဆိုင္သမ်ွ ေတာင္းရာ လည္ပင္းညစ္ထား
ဒဏ္ေၾကာင့္ အသံပင္မထြက္ႏိုင္႐ွာေတာ့ေခ်...မေပး၍လည္ပင္း
ဆက္ညစ္ထားေလရာ ....လက္လြန္သြားၿပီး ေ၀ေ၀လြင္မွာ
ေမ့ေမ်ာသြားေတာ့သည္... ေ၀ေ၀လြင္ ေမ့ေမ်ာေနသည္ကို ေသၿပီ
အထင္ႏွင့္ ထိုသူလည္းအေလာင္းေဖ်ာက္ပစ္ရန္ အိမ္တံခါးကို
အသာပိတ္ၿပီး လိုအပ္သည္မ်ားကို ျမန္ျမန္ သြား႐ွာေဖြေတာ့
သည္... ေန႔လည္ေလာက္တြင္ လိုအပ္သည္မ်ား ႐ွာ၀ယ္ကာ...
ည လူေျခတိတ္ခ်ိန္တြင္ ျပန္လာၿပီး ေ၀ေ၀လြင္ အား အိတ္တြင္းသို႔
ထည့့္ရာ ထည့္မရပဲ႐ိွေန၍ ပါလာေသာဓါးျဖင့္ ေခါင္းျဖတ္ပစ္လိုက္ေတာ့သည္... ထိုအခါမွ အမွန္ပင္ ေ၀ေ၀လြင္သည္ ေသဆံုးသြားခ့ဲရေတာ့သည္...
ထိုအခ်ိန္တြင္ အိမ္ေ႐ွ ့မွ ေခၚသံေၾကာင့္ နားစြင့္ေနရာ...
မညိဳမွ လူတစ္ေယာက္အား ေ၀ေ၀လြင္ကို အေခၚခိုင္းခ့ဲျခင္းျဖစ္
သည္... သူႀကီးသားလည္း အသံမထြက္ပဲ ၿငိမ္ေနကာ ၀င္လာ
လ်ွင္ ဓါးျဖင့္ခုတ္ပစ္ရန္အသင့္ျပင္ထားေသာ္လည္း ထိုသူမွာ
ကံေကာင္းစြာျဖင့္ ျခံထဲ၀င္မလာေခ်...ထို႔ေနာက္ လူမ႐ိွဟု မွတ္
ထင္ကာ အိမ္ေ႐ွ ့တြင္ဖုန္းေခၚကာဖုန္းဆက္ေနေလေတာ့သည္...

သူႀကီးသားလည္း လူလာသျဖင့္ အေလာင္းေဖ်ာက္ရန္အခ်ိန္မမွီေတာ့ေသာေၾကာင့္ သူ၏ပစၥည္းမ်ားကို လ်ွင္ျမန္စြာသိမ္းဆည္းၿပီး
လက္ရာေျခရာဖ်က္၍ အေလာင္းအားထားခ့ဲၿပီး ထိုသူထြက္သြား
သည္ႏွင့္ ေ၀ေ၀လြင္၏အိမ္မွ ထြက္ေျပးပုန္းေ႐ွာင္ေနေတာ့သည္...
ထိုအျဖစ္အပ်က္ကို ကိုေသာင္းစိန္မွ မညိဳ၏ေဖာက္သည္ျဖစ္သူ
သတ္သည္ဟု စြပ္စြဲခ်က္အရ စံုစမ္းေထာက္လွမ္းရင္း သူႀကီးသား
ကို ဖမ္းဆီးရမိ၍ အမႈမွန္ေပၚေပါက္သြားခ့ဲရေလသည္...

ကိုေသာင္းစိန္လည္း သူႀကီးသားကိုဖမ္းမမိခင္ကာလတြင္ ခံ၀န္
ခ်ဳပ္ျဖင့္ ထိုၿမိဳ  ့၌ ၾကာလအတန္ၾကာ အမႈရင္ဆိုင္ခ့ဲရေတာ့သည္...
အမႈမွန္ေပၚေပါက္ၿပီးသည္ႏွင့္ ကိုေသာင္းစိန္သည္ ထိုေသြးပ်က္
ဖြယ္ေကာင္းေသာအျဖစ္အပ်က္ကို ေမ့မရႏိုင္ပဲျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္
ကားဂိတ္မွ အလုပ္ထြက္ကာ အိမ္မွာပင္ ငူငူငိုင္ငိုင္ျဖင့္ ၿငိမ္ကုတ္
ကာသြားေလေတာ့သည္...
သူ၏ ဇနီးျဖစ္သူ မႏွင္းေအးအားလည္း ယခင္လို မ႐ိုက္ႏွက္ မဆဲဆို
ေတာ့ေပ...
ထိုအျဖစ္အပ်က္ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ေ၀ေ၀လြင္ငွါးေနေသာအိမ္သည္
ဖ်က္ပစ္ကာ အသစ္ျပန္လည္ေဆာက္လုပ္လိုက္ၿပီး ...
ထိုၿမိဳ  ့ခံမ်ားႏွင့္ အျခားၿမိဳ  ့မွ ကားသမားမ်ားသည္ ကားႀကီးကြင္း
ႏွင့္ မနီးမေ၀းတြင္႐ိွေသာ အံု ့ဆိုင္းဆိုင္းသစ္ပင္မ်ားကို မနက္
သံုးနာရီ ေလးနာရီခန္႔တြင္ ျဖတ္ေမာင္းမိတိုင္း မိန္းကေလးတစ္
ေယာက္ ေျပးထြက္လာကာ တိုက္မိမလို ျဖစ္သြားတတ္သည္ဟူ
၍လည္းေကာင္း တိုက္မိသျဖင့္ ကားရပ္ကာဆင္းၾကည့္ေသာ္လည္း
မည္သူမွမေတြ ့ရေၾကာင္း ေျပာစမွတ္တြင္ က်န္ေနရစ္ေလေတာ့
သည္........

Thawdarlamin Sandar
[ 22.7.2016 ]