ထူးဆန္းေသာလူသက္မႈ႕ ( ျဖစ္ရပ္မွန္စဆံုး )

   ျဖစ္ရပ္မွန္ကိုအေျခခံေသာ ဤဇာတ္လမ္းသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ့္ငါးနွစ္ခန္႔က ပဲခူးၿမိဳ႕တြင္အမွန္တကယ္ျဖစ္ပြားခဲ့ပါသည္..... ပဲခူးသား ညီတစ္ေယာက္ထံမွ သတင္းစကားကိုအေျခခံေရးသားပါသည္.....

  *ေနထြဋ္ေနာင္ေရးသားသည္.....
     ( ၁ ) ေအာင္မိုးနွင့္ ေဇာ္ေလးတို႔သည္သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ပါသည္.... အိမ္နီးျခင္းေက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကသလို ဖြားဘက္ေတာ္ဟုေျပာရေလာက္ေအာင္ လူမွန္းသိတက္စကတည္းက အတူတတြဲတြဲႀကီးျပင္းလာခဲ့ၿပီး ယခုေတာ့ေသာက္အတူ စားအတူ နွစ္ကိ္ုယ့္တစ္စိတ္ဟုပင္ေျပာရပါေတာ့မည္...........

  အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္အ႐ြယ္ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ အရက္ေသာက္အတူ ေဆးေျခာက္ရူလဲအတူတူပင္.... ဒီလိုနွင့္ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ေလာက္တြင္မိုက္ေသြးေလးကလဲႂကြလာေနၿပီး ရန္ကေလးဘာေလးျဖစ္လာလ်ွင္လဲ အတဲြညီညီျဖင့္ေသြးစီးၾကပါသည္... ဒီလိုနွင့္ သူတို႔မိဘမ်ားကလဲေျပာမရသည့္အဆံုး လုပ္ခ်င္ရာသာလုပ္ေတာ့ဟုေသာ သေဘာမ်ိဳးျဖင့္လက္ေလ်ွာ႔ထားလိုက္ကုန္၏..........

   ``ေဟ့ေကာင္ေဇာ္ေလး အားရင့္ငါ့ဆီခနလာအုံး...´´...........
   ``အိမ္ေရွ႕တခါးေပါက္ဝတြင္အက်ီၤမပါကိုယ္တံုးလံုးျဖင့္ထို္င္ၿပီး သီခ်င္းညည္းေနေသာေဇာ္ေလးကို ေအာင္မိုးကအသာအခ်က္ျပရင္းလွမ္းေခၚလို္ပါသည္...ေဇာ္ေလးကလဲ ေအာင္မိုး၏ထူးထူးျခားျခားအမူအယာေၾကာင့္ ကိစၥတစ္စံုတစ္ရာအေရးပါမွန္းသေဘာေပါက္သြားၿပီး ပုဆိုးကိုျပင္ဝတ္ရင္းေအာင္မိုးအိမ္ေပၚသို႔တက္သြားခဲ့ပါသည္..............

   ``လာလာ ငါမင္းကိုျပစရာရိွတယ္... လက္ေဆာင္ေပးမလိုကြ...မင္းေစာက္ရမ္းခိုက္သြားမယ္...´´.............

   အိမ္ခန္းထဲေရာက္သြားေတာ့ ေအာင္မိုးက သတင္းစာစကၠဴ နွင့္ေသခ်ာစြာပတ္ထားေသာ ရွည္ေမ်ာေမ်ာအရာနွစ္ခုကိုထုပ္ျပလာပါသည္............

   ``ဘာေတြလဲကြ အေရးတႀကီး စကၠဴ နဲ႔ေတာင္ထုပ္ၿပီးပတ္ထားရတာ...´´...........
   ``မင္းၾကည့္လိုက္ေလ ေယာက္ဖရာ မင္းသေဘာၾကမွာပါကြ...´´...........

  ေဇာ္ေလးလဲ သိခ်င္ေဇာကိုမထိမ္းနိင္ေတာ့ပဲ ေအာင္မိုးလက္ထဲက စကၠဴ နွင့္ပတ္ထားသည့္အရာမ်ားကိုေျဖၾကည့္လိုက္ေတာ့ စစ္သံုးဓားေျမႇာင္းအေဟာင္းနွစ္လက္ျဖစ္ေနပါသည္.... သေဘာက်လြန္းလို႔ သူမ်က္လံုးမ်ားတြင္အေရာင္မ်ားပင္လက္လာေနသလိုပင္.............

   ``မင္း မင္းဘယ္ကရလာတာလဲ ေအာင္မိုး...´´ ...........
   ``စိုးႀကီးတို႔ အသိတစ္ေယာက္ဆီကဝယ္လာတာ တစ္လက္ ငါးေထာင္ေတာင္းတာ နွစ္လက္ကို ခုနွစ္ေထာင့္ငါးရာနဲ႔ရလာတယ္.. မင္းအတြက္တစ္ေခ်ာင္းေလ...´´............

   ``မိုက္လိုက္တာ ေယာက္ဖရာ မင္းတကယ္ေနာ္တဲ့ေကာင္ပဲကြာ ဟားဟား...´´............
  ``ေအး အခုကစၿပီး အျပင္သြားရင္ ဒါေလးေတြကိုယ္စီေဆာင္သြားၾကတာေပါ့ကြာ... မင္းအိမ္ကမျမင္ေအာင္လဲထားအံုး ေယာက္ဖ...´´............

  ``ေအးပါကြာ စိတ္ခ်စမ္းပါ... ငါအသက္နဲ႔လဲၿပီးကာကြယ္ပါ့မယ္... အဟဲ...´´..............

   ( ၂ ) ယေနညေနခ်မ္း ေအာင္မိုးနွင့္ေဇာ္ေလးတို႔ အရက္ဆိုင္တြင္အခ်ိန္းျဖန္းၿပီး ေအးေအးလူလူေသာက္ေနၾကပါသည္.... ေဆးလိပ္ကုမၸဏီတခုမွျပေသာ ပရီးမီးယားလိဂ္ေဘာလံုးပြဲကိုလဲအရက္ဆိုင္မွျပေသာ တီဗြီျဖင့္အတူထိူင္ၾကည့္ေနၾကပါသည္.... သူတို႔ဝိုင္းထဲတြင္လဲ အျခားသူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ေလာက္လဲ သူတို႔နွင့္အတူၾကည့္ေနၾကပါသည္...............

   ေဘာပဲြၿပီးေတာ့ ညဆယ္တစ္ခဲြေက်ာ္ေနေလၿပီ.... ေလာင္းထားသည့္အသင္းရံႈးေသာေၾကာင့္ သူတို႔နွစ္ေယာက္သားေပါက္ကြဲေနၾကပါသည္..............

  ``လုပ္ပဲြႀကီးပါကြာ   ီး မွပဲ...´´...........
  ``သူေတာင္းစားတိုက္စစ္မူး ပန္နဒီေတာင္ဝင္ေအာင္မကန္နိင္ဘူး...´´............

   ``အစထဲကငါေျပာပါတယ္ ဒီအသင္းကမယံုရပါဘူးလို႔.. မင္းတို႔မွလက္မခံတာ ဟားဟား...´´..............
   ``ေအးပါ စိုးႀကီးရာ စိတ္ေလပါတယ္ ငါတို႔လစ္ေတာ့မယ္...´´............

   ``ကဲ ေဘာ္ေဘာ္ေတြ ငါတို႔လစ္ေတာ့မယ္...´´..........
   ``ေအးေအး ဆိုင္ကယ္ကို ဂရုစိုက္ေမာင္းေနာ္ လမ္းမီးေတြက မလာဘူး ေယာက္ဖတို႔....´´..............

  ``ေအးပါကြာ ငါတို႔လစ္ပီ...´´............

   ဒီလိုနွင့္ ေဇာ္ေလးကေအာင္မိုးကိုတင္ကာ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းရင္းေနအိမ္ရိွရာၿမိဳ႕သစ္ပိုင္းသို႔ျပန္လာၾကပါသည္.... လမ္းမီးမ်ားမေကာင္းသလို ဆိုင္ကယ္ဘတ္ထရီကလဲ မေကာင္းလွေသာေၾကာင့္ သည္လိုညသန္းေခါင္အခ်ိန္တြင္ မဲမဲေမွာင္ေနေသာ ေတာနက္ႀကီးအတြင္းဆိုင္ကယ္ေမာင္းေနရသလိုပင္ ..... ထိုေၾကာင့္ ဆိုင္ကယ္ကိုအရွိန္တအားမတင္ရဲပဲ ထိမ္းေမာင္းလာေနရင္းျဖင့္ ရုတ္တရက္ဆိုင္ကယ္က ဒိန္းကနဲေဆာင့္လိုက္သလို ျဖင့္ခါထြက္သြားခဲ့ပါသည္.............

  ``အမေလးကြာ ေတာ္ေသးတယ္ ငါျပဳတ္က်တာ့မလို႔...´´...........
   ``ဘီးေပါက္သြားပီထင္တယ္ေအာင္မိုးေရ...´´...........

  ``ဒီလုိနွင့္ဆိုင္ကယ္ကိုရပ္ၾကည့္ေတာ့ ေနာက္ဘီးကလံုးလံုးေပါက္သြားခဲ့ေလၿပီ... အခုမွ သူတို႔ဒုကၡေတြ႕ေလၿပီ... အစကတည္းကေရွ႕ဘီးေလနဲေနသည့္ၾကားမွေနာက္ဘီးပါေပါက္သြားခဲ့ေသာေၾကာင့္ပင္... ေလထိုးကြၽန္ဖာဆိုင္တခုခုရွာေတြ႕မွျဖစ္ေတာ့မည္............

   ``ေရွ႕နားမွာ ေလထိုးဆိုင္တစ္ဆိုင္ရိွတယ္ မီွပါအံုးမလား မသိဘူး ေဇာ္ေလးေရ...´´...........
  ``ေအးလာလာ ဆိုင္ကယ္တြန္းသြားၾကမယ္...´´............

``တစ္လွည့္စီတြန္းၾကတာေပါ့ကြာ ျပသနာေတာ့မရိွပါဘူး သန္းေခါင္ထက္ညည့္မနက္တဲ့ကြ...´´..........
   ``အျခားကျပသနာမရိွဘူးကြ ဆိုင္ကယ္ဘတ္ထရီမေကာင္းေတာ့ မီးသိပ့္မလင္းေတာ့ လမ္းမွာေႁမြတက္နင္းမိမွာတခုပဲ...´´.............

   ေရွ႕ဆက္ေလ်ွာက္လာၾကၿပီး ကြၽတ္ဖာဆိုင္သို႔ ေရာက္လာေတာ့ သူတို႔နွစ္ေယာက္ကံမေကာင္းၾကပါ... ေလထိုးကြၽတ္ဖာဆိုင္ကပိတ္သြားေလၿပီ..............

   ``ေတာက္ ဆိုင္က အေစာႀကီးပိတ္သြားတာကြာ...´´...........
   ``ဘယ္ကေစာရမွာလဲ ေဇာ္ေလးရဲ႕ ညဆယ္နွစ္နာရီထိုးေနပီ... ငါ့တိုေဘာပြဲပီးတာေတာင္ ဆယ္တစ္ခဲြေက်ာ္ေနပီ...´´...........

   ``ေအးေလကြာ မူးမူးေလးနဲအိမ္ျပန္ၿပီးယူမလားစိတ္ကူးမိပါတယ္... ဆို္င္ကယ္တြန္းေနရတာေခြၽးပ်ံၿပီးေသေတာ့မယ္...´´...........
   ``ကဲ ငါတစ္လွည့္တြန္းမယ္မင္းနားလိုက္အံုး ေဇာ္ေလး...´´.............

   ေရွ႕နားတြင္လဲ ေလထိုးကြၽတ္ဖာဆိုင္သံုးေလးခုကိုေတြ႕လိုက္ရေသးေသာ္လဲ ထိုဆိုင္မ်ားလဲပိတ္ေနၾကေလၿပီ.... ဆိုက္ကယ္ဘတ္ထရီမီးေရာင္ကလဲ တျဖည္းျဖည္း ပိုးစန္းၾကဴ းအလင္းေရာင္ပမာအားနဲေနေလၿပီ........
   ေဇာ္ေလးက သူတို႔ေရွ႕မွာလူရိပ္အခ်ဳိ႕ေလ်ွာက္လာေနတာကိုျမင္လိုက္ရၿပီး သူဘယ္ဘက္ျခမ္းမွျဖတ္ေက်ာ္သြားေလမလဲဟုေတြးေနစဥ္မွာပင္ ထိလူရိပ္မ်ားက ရိပ္ကနဲေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကပါသည္.... ေဇာ္ေလးတအ့ံတေအာျဖင့္ ဘာကိုမွစဥ္းစားမရေတာ့ပါ..............

ေအာင္မိုးတစ္ေယာက္လဲ ေနာက္မွေျခသံလိုလိုၾကားေနရေသာေၾကာင့္ လူတစ္ဦးဦးသူတို႔ေနာက္မွေလွ်ာက္လာေနသည္ဟုထင္ေနပါသည္.... ဘယ္သူမ်ားညႀကီးမင္းႀကီး အေရးတႀကီးလမ္းေလ်ွာက္ေနပါလိမ့္.... သူတို႔လိုပင္ေဘာပဲြၾကည့္ၿပီးအိမ္ျပန္လာေနသူတစ္ဦးဦးပင္ေလာ.... အသိျဖစ္ရင္လဲေကာင္းသား အေဖာ္ရတာေပါ့ဟုလဲ သူတစ္ဆက္ထဲေတြးလိုက္မိျပန္ပါသည္.............

   ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ဘယ္သူမွရိွမေနပါ.... ေျခသံကေတာ့ တရွပ္ရွပ္ျဖင့့္ သူနားထဲတြင္ၾကားေနရဆဲ.... အံ့ေအာၿပီးထိပ္လန္႔လာေနေသာေၾကာင့္ ေအာင္မိုးတစ္ေယာက္ရင္ေတြပင္တထိတ္ထိတ္ခုန္လာေနပါသည္.... ဆိုင္ကယ္ကိုတြန္းလာေနေသာ သူ႔လက္မွားလဲတဆက္ဆက္တုန္ၿပီးေအးစက္လာေနသလိုလို...........

    ``ေအာင္ ေအာင္မိုးေရ.. ေစာေစာကေရွ႕မွာလူအုပ္ႀကီးလမ္းေလ်ွာက္လာေနတာ ငါ ငါေတြ႕လိုက္တယ္...´´..........
  ``အဲ့ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ...´´...........

  ``ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘယ္သူမွမရိွေတာ့ဘူး...´´...........
   ``ငါလဲ ေနာက္ကလိုက္လာတဲ့ေျခသံၾကားလို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္တာ ဘယ္သူမွမေတြ႕ရဘူးကြ...´´............

   ``ငါ ငါတို႔ကို သရဲေျခာက္ေနပီထင္တယ္... ေအာင္မိုး...´´...........
   ``ဟာကြာ ဟုတ္လို႔လားကြာ ဒီညဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ.. ငါလဲ မသိေတာ့ပါဘူး...´´...........

    ယခုေတာ့ ေအာင္မိုးနွင့္ေဇာ္ေလးတို႔နွစ္ဦးသားအမူးမ်ားပင္ေျပကာေခြၽးေစးမ်ားလဲထြက္လာေနေလၿပီ.... ငယ္႐ြယ္ၿပီးဇလဲအသင့္အတင့္ရိွၾကေသာ သူတို႔နွစ္ဦးသား အခုေတာ့စိုး႐ႊံ့ထိ္တ္လန္႔ျခင္းမ်ားကို ကိုယ္စီခံစားေနၾကရေလၿပီ.... အေမွာင္ထုကလဲ ပိန္းပိတ္ေအာင္မဲေမွာင္ေနၿပီး ညည့္ပိုးေကာင္ေအာ္သံမ်ားကသာႀကီးစိုးေနပါသည္.... တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ထြက္ေပၚလာေနေသာ ညည့္ငွက္ဆိုးထိုးသံမ်ားကလဲ သူတို႔ကို ပိုမိုေၾကာက္လန္႔လာေအာင္ဖိအားေပးေနသလိုပင္............

   ဒီလိုနွင့္သူတို႔နွစ္ဦးသား ပဲခူးေဆးရံုအေနာက္
က်ံဳးပတ္လမ္းေနရာသို႔ေရာက္ရိွေနၾကေလၿပီ.... ထိုေနရာကေျမၾကမ္းလွသည္ဟုလဲနာမည္ႀကီးပါသည္.... က်ံဴ းေရထဲမွအမိႈက္နွင့္ဒိုက္ဖက္မ်ားထံမွပဲ နံေနသလားေတာ့မသိပါ.... ေအာက္သိုးသိုးပုတ္အက္အက္အနံႀကီးကလဲ သူတို႔နွားေခါင္ထဲသို႔စူးနစ္စြာဝင္ေရာက္လာေနပါသည္....  အေရးထဲ မနီးမေဝးမွေခြးအုပ္ႀကီးကလဲ ဆဲြဆဲြငင္ငင္ထအူေနျပန္ပါေသးသည္....တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဝိညဥ္ပရေလာကသားေတြကို ေတြ႕ေနသည္အလား............

     ``ငါ ငါေသးေပါက္ခ်င္လို႔ေဇာ္ေလး မင္းေပါက္အံုးမလား...´´...........
  ``ဟင္အင္း ငါမေပါက္ခ်င္ေသးဘူး မင္းေပါက္ခ်င္ေပါက္ေလ...´´...........

  ``ေအးေအး ခနေလး ငါေသးေပါက္လိုက္အံုးမယ္...´´.............

   ေအာင္မိုးတစ္ေယာက္က်ံးနေဘးေသးေပါက္ေနသည္ကို ေဇာ္ေလးကဆိုင္ကယ္ကိုကိုင္ထားရင္းရပ္ေစာင့္ေနပါသည္.... သူမ်က္လံုးမ်ားကေတာ့အားနဲလွသည့္ဆိုင္ကယ္မီးေရာင္ျဖင့္ေရွ႕တူရူ႕သို႔လွမ္းၾကည့္ေနမိပါသည္.... ပင္ပန္းေနၿပီး အရက္ရိွန္ကေလးေၾကာင့္လဲ သူကေျမေပၚသို႔ပစ္လွဲခ်လိုက္ၿပီး အိပ္ပစ္ခ်င္မိေလာက္ေအာင္ပင္............

  ထိုစဥ္မွာပင္ လူရိပ္ႀကီးတစ္ရိပ္ကေရွ႕ေပေလးငါးဆယ္ေလာက္မွေလ်ွာက္လာေနပါသည္.... ထိုလူရိပ္ကို သူကၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္တျဖည္းျဖည္းသူ႔နားသိုု႔ခ်ည္းကပ္ေရာက္ရိွလာေနပါသည္.... နီးလာေလ ထိုလူရိပ္ႀကီးကအေတာ္ထြားႀကိဳင္းလွေသာလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ေခါင္းတြင္လဲဆံပင္ဆုတ္ဖြားမုတ္ဆိတ္က်င္စြယ္ထူေျပာေသာလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္းသူဆိုင္ကယ္မီးေရာင္ထဲမွ ျမင္ေနရပါသည္..............

ၿပီးေတာ့ထိုသူသည္ထြားႀကိဳင္းသည္ဆိုသည္ထက္ပင္ပိုေနပါေသးသည္.... အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သာမန္လူေတြျခားမွာ ျမင္ေတြ႕ရခဲေလာက္ေအာင္ပင္ႀကီးမားလြန္းေနေသာေၾကာင့္ပင္.... ခက္တာက သူအခုအတိုင္းဆက္ေလ်ွာက္လာပါက သူနွင့္ရပ္ေနေသာဆိုင္ကယ္ကိုဝင္တိုက္မိေပေတာ့မည္...သို႔ေသာထိုလူကလံုးဝဂရုမစိုက္ပဲ ေရွ႕သို႔ရဲရဲတင္းတင္းႀကီးေလ်ွာက္လာေနေလၿပီ............

   သိပ့္မၾကာလွပါ ငါစကၠန့္္ခန္႔ေသာ အခ်ိန္အတြင္းမွာပင္ ထိုသူကေဇာ္ေလးနွင့္ဆိုင္ကယ္ကိုဝင္တိုက္ခဲ့ေလၿပီ.... အားပါေသာဝင္တိုက္ခဲ့မႈ႕ေၾကာင့္လဲလက္ထဲမွာဆိုင္ကည္လြတ္ၿပီးလဲက်သြားသလို သူလဲဟနခ်က္ပ်က္ကာယုိင္သြားခ့ဲရပါသည္...... ေၾကာက္လန္႔ေနရာမွာ ယခုလိုအသလႊတ္ဝင္တို္းခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္လဲ ေဇာ္ေလးတစ္ေယာက္ေဒါသျဖစ္သြားခဲ့ရျပန္ပါသည္..............

   ``ေဟ့လူ ခင္ဗ်ား ကန္းေနလား... ဒီမွာလူတစ္ေယာက္လံုးဆိုင္ကယ္မီးဖြင့္ရပ္ေနတာေတာင္မျမင္ဘူးလား...´´.........

   ထိုသူက သူ႔ကိုမ်က္လံုးနွစ္လံုးျပဴ းေနေအာင္ၾကည့္ေနရင္းစားေတာ့ဝါးေတာ့မလိုပင္.... သူကလဲဝင္တိုက္သလို သူကလဲေဒါသထြက္ေနပါေသးသည္..... ၿပီးေတာ့အေနာက္သို႔ယိုင္ၿပီး သံုးေလးလွမ္းေ႐ြ႕သြားေသာသူ႔ထံသို႔ ဆက္တိုးလာေနပါသည္.... ဆိုင္ကယ္ကလဲက်ေနေသာေၾကာင့္ မီးေရာင္ကေျမျပင္ေပၚကပ္ထိုးေနၿပီး အစထဲကအားမေကာင္းေသာအလင္းမွာသဲ့သဲ့မ်ွပင္ရိွေနပါေတာ့သည္............

   ထိုစဥ္မွာပင္ အျဖစ္အပ်က္မွာျမန္ဆန္လွလြန္းေသာေၾကာင့္ ေသးေပါက္ေနေသာ ေအာင္မိုးတစ္ေယာက္ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္ရင္းေၾကာင္ၿပီးရပ္ေနပါေသသည္....... သူျမင္ေနရသည္ကေတာ့ ေဇာ္ေလးထံသို႔ရာမလူဘီလူႀကီးတစ္ေကာင္ကခ်ည္းကပ္လာေနၿပီး ဖမ္းဆီးဝါးမ်ဳိေတာ့မလိုပင္.... ထိုစဥ္မွာပင္ထိုလူရိပ္ႀကီးက ေဇာ္ေလးကိုဝင္ၿပီးအတင္းထိုးႀကိတ္ေနပါသည္.... ေဇာ္ေလးငံုေရွာင္ရန္ႀကိဳးစားေနသည့္တိုင္ အနဲငယ္ထိုးမိသြားသည့္အလား ခြပ္ကနဲမည္သံနွင့္အတူအေနာက္သို႔ျပဳိဆင္းလာပါသည္.............

   ထိုလူရိပ္ႀကီးက ေဇာ္ေလးကိုအနားမေပးပဲဆက္လက္ထိုးႀကိတ္ေနသလို ေဇာ္ေလးကလဲတက္အားသ၍ျပန္လယ္ထိုးသက္ေနသည့္တိုင္ သူ႔လက္သီးခ်က္မ်ားကိုေတာ့ ထိုလူရိပ္ႀကီးက လံုးဝမၿဖံဳပါ.... ဖြဲအိပ္ႀကီးကိုလက္သီးျဖင့္ထိုးေနသည့္ပမာပင္... ထိတ္လန္႔အံ့ေအာစြာ ၾကက္ေသေသၿပီးၾကည့္ေနေသာ ေအာင္မိုးတစ္ေယာက္ အသိဝင္လာၿပီး ေၾကာက္စိတ္ကိုအာတင္းကာထိုလူရိပ္ႀကီးကို အားကုန္ေျပးကန္လိုက္ပါေတာ့သည္.............

   သူ႔ကန္ခ်က္က ထိုလူရိပ္ႀကီး၏ရင္ဝကိုေကာင္းစြာထိမွန္သြားခဲ့ပါသည္.... သို႔တိုင္ထိုလူႀကီးက ေနာက္သို႔ပစ္လဲက်မသြားပဲ ေအာင္မိုးသာေျမျပင္သို႔ဖင္ထိုင္လဲက်သြားခဲ့ပါသည္.... ထိုစဥ္မွာပင္ ထိုလူႀကီး၏ဧရာမလက္ၾကမ္းႀကီးမ်ားက သူမ်က္နွာနွင့္ဦးေခါင္းတစ္ဝိုက္ကို ျပင္းစြာထုနွက္ထိုးႀကိပ္ေနပါသည္... သူလဲအားရိွသေ႐ြ႕လက္နစ္ဖက္ျဖင့္မ်က္နွာကို ႀကိဳးစားကာကြယ္ေနရွာပါသည္..... ဒီလိုနွင့္ သူကုန္းရုန္းဖို႔ႀကိဳးစားေနသည့္တိုင္ သူေခါင္းပင္မေဖာ္နိင္ေတာ့ပဲေျမျပင္သို႔သာပတ္လက္လဲက်သြားခဲ့ပါသည္...........

   သူ႔မ်က္လံုးမ်ားပင္ေကာင္းေကာင္းမဖြင့္နိင္ေတာ့ပါ.... သို႔ေသာ္နားထဲတြင္ေဇာ္ေလး၏ဆဲဆိုႀကိမ္းဝါးသံနွင့္အတူဗလံုးပေထြးေရ႐ြတ္ေအာ္ဟစ္သံမ်ားကိုၾကားေနရပါသည္.... သူမ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေဇာ္ေလးက စစ္သံုးဓားေျမႇာင္ကိုဆုတ္ကိုင္ရင္း ထိုသူေနာက္ေက်ာမွ ခြၿပီးဓားျဖင့္အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာထိုးနွက္ေနပါသည္..... ဒီေတာ့မွေအာင္မိုးလဲ အားတင္းၿပီး သူေပါင္တြင္ ႀကိဳးျဖင့္ခ်ည္ေနွာင္ဝွက္ယူလာေသာ ဓားေျမာင္ကိုဆဲြထုပ္ယူနိင္လိုက္ပါသည္...............

   ဓားခ်က္မ်ားစြာထိုမိထားသည့္တိုင္ မေသနိင္ေသေသာထိုလူရိပ္ႀကီးက ရုန္းကန္ၿပီးျပန္လည္တိုက္ခိုက္ေနရာ ေဇာ္ေလးတစ္ေယာက္ေျမျပင္ေပၚသို႔ပက္လက္ျပန္လဲက်သြားၿပီး လယ္ပင္းအညႇစ္ပင္ခံေနရေလၿပီ....... ေအာင္မိုးလဲရွည္ရွည္ေဝးေဝးစဥ္စားမေနေတာ့ပဲ ထိုသူကိုေက်ာမွခြၿပီး ဓားျဖင့္ဆက္တိုက္ထိုးခ်ေနလိုက္ပါသည္...... ယခုေတာ့သူတို႔နွစ္ဦးေပါင္၏ဓားခ်က္မ်ားကမနဲလွသလို ထိုသူ႔ထံမွ ေသြးလုိလိုပုတ္အက္အက္ ရနံ႔ဆိုးဆိုးအရည္မ်ားစီးက်လာေနပါသည္.............

   မီးေရာင္အားနဲမႈေၾကာင့္ အေရာင္ကိုေတာ့သဲကြဲစြာမေတြ႕ရပါ.... ေသြးမ်ားပင္ျဖစ္လိမ့္မည္ဟုသူထင္ေနပါသည္.... ယခုေတာ့ေဇာ္ေလးလဲျပန္ထလာနိင္ၿပီး သူတို႔နွစ္ေယာက္၏ေပါင္းဓားခ်က္မ်ားစြာက ထိုလူရိပ္ႀကီးကို ဆက္တိုက္ထုိးနွက္ေနၾကပါသည္..... ထိုလူရိပ္ႀကီးလဲေျမျပင္သို႔လဲက်သြားေလၿပီ.... သူတို႔နွစ္ဦးသားလဲ ေမာဟုိက္ၿပီးေခြၽးေတြ႐ႊဲေနသလို အသက္ကိုပင္မနဲရူေနရပါသည္...............

   ``ဘယ္ ဘယ္ကေကာင္ႀကီးလဲ...´´..........
  ``မ မသိဘူးေလကြာ မင္းနဲ႔ထိုးေနမွ အသံၾကားလို႔ ငါေတြ႕လိုက္တာ...မင္းဆီကဆိုင္ကယ္ဝင္လုတာလား...´´...........
 
   ``မဟုတ္ဘူး ဝင္တိုက္ၿပီး အသားလြတ္ငါ့ကိုဝင္ထိုးေနတာ... အား ကြၽတ္ကြၽတ္ငါ့မ်က္နွာလဲ ဘာေတြျဖစ္ကုန္ပီလဲမသိဘူး...´´............
   ေဇာ္ေလးက ျပန္ေျဖေနရင္းသူမ်က္နွာရိွဖူးေဖာင္းေယာင္ကိုင္းေနေသာ ဒဏ္ရာမ်ားကိုလက္ျဖင့္စမ္းၾကည့္လိုက္ပါသည္...... သူေရွ႕မွ ေအာင္မိုကိုလွမ္ူၾကည့္လိုကေတာ့လဲ ဖူးေယာင္ေနသည့္အျပင္မ်က္လံုးတစ္လံုးပင္ပိတ္လုလုျဖစ္ေနေၾကာင္းသူေတြ႕လိုက္ရပါသည္.... ကံေကာင္းလြန္းလို႔သာ သူတို႔နွစ္ေယာက္မေသျခင္းဟူလဲ သူေတြးၾကည့္ေနမိပါသည္..............

   ``ေဇာ္ ေဇာ္ေလး သူ သူထလာေနၿပီ...´´.........
  ``ဟင္ မ မေသေသးဘူးလား...´´..........
 
   ေျမျပင္ေပၚတြင္ၿငိမ္သက္ေနသည္ ထိုလူရိပ္ႀကီးက မေသနိင္ေသးပဲ တလႈပ္လႈပ္ျဖင့္ျပန္ထလာရန္ႀကိဳးစားေနေလၿပီ.... ယခုေတာ့ဓားခ်က္ေပါင္းတရာထက္မနဲထိုးခံထားရေသာ အရိပ္ႀကီးက ဖုတ္ေကာင္ႀကီးတစ္ေကာင္လို႔ ျပန္ထလာေပေတာ့မည္.... သူတို႔နွစ္ဦးသား အေၾကာက္လြန္းၿပီးဘာလုပ္ရမွန္းပင္မသိေတာ့... ထိုလူေသေကာင္ႀကီးကိုဖုတ္မ်ားဝင္ေနပါသလား.............

   ``ေအာင္ ေအာင္မိုးေရ ထထ တခုခုလုပ္ပါအံုး...´´...........
 
   ေဇာ္ေလးကေျပာေျပာဆိုဆို လမ္းေဘးမွလူအရိုးေခါင္းခြံေလာက္အ႐ြယ္ေလာက္ရိွေသာ ေက်ာက္ခဲႀကီးတစ္လံုးကို ေကာက္ယူေနပါသည္.... ၿပီးေတာ့ ေခါင္းေထာင္လာေနသည့္ ထိုလူႀကီး၏ဦးေခါင္းကို တအားထုခ်လိုက္ပါသည္.... ေအာင္မိုးလဲ ထိုေလာက္ပင္ရိွေသာ ေက်ာက္ခဲတစ္လံုးကိုေကာက္ယူၿပီး ေဇာ္ေလးလိုပင္ထုခ်လိုက္ျပန္ပါသည္.... ထုသာထုနွက္ေနၾကေသာ္လဲ သူတို႔နွစ္ေယာက္လံုးေၾကာက္လြန္းလို႔ တဆက္ဆက္တုန္ေနေလၿပီ..............

   ``ေသ ေသေလာက္ပါပီကြာ ျပန္ ျပန္ၾကမယ္ေဇာ္ေလး... အိမ္အျမန္ျပန္ရေအာင္...´´..........
  ``ေအး ေအးပါ... သူ သူေသပီထင္တယ္...´´...............

   ထိုသို႔ျဖင့္ပင္ ဘီးေပါက္ေနေသာဆိုင္ကယ္ကို ေရွ႕ေနွာက္တြန္းရင္းနွစ္ေယာက္သားအိမ္သို႔ ျမန္နိင္သမ်ွေျပးေနၾကပါသည္.... တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္လဲေမွာင္ပိန္းေနေသာေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္ရင္း တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေနၾကပါသည္...... ထိုဧရာမလူရိပ္ႀကီးမ်ားျပန္ထလာေနမလားဆိုေသာ အေတြးကလဲ သူတို႔နွစ္ဦးကို အခ်ိန္္နွင့္အမ်ွ ၿခိမ္းေျခာက္ေနေသာေၾကာင္ပင္....ယခုတစ္ႀကိမ္သာ ထလိုက္လာခဲ့ရင္ေတာ့ သူတို႔ရင္ဆိုင္နိင္စရာပင္ခြန္အားမရိွေတာ့ၿပီ.........

   ေဘးျခင္းကပ္အိမ္ေရွ႕သို႔ေရာက္ေတာ့ နွစ္ဦးသားစိတ္မလံုမလဲ ေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္ရင္း ဆိုင္ရာအိမ္မ်ားေပၚသို႔ အေျပးတက္သြားခဲ့ၾကပါသည္..... ေဇာ္ေလးတစ္ေယာက္အိပ္ယာထဲေရာက္ေတာ့ အရိပ္ႀကီးကိုသာျမင္ေယာင္ေနၿပီး သူျခင္ေထာင္နွေဘးတြင္ ထိုအရိပ္ႀကီးက မတ္တပ္ရပ္ေနသလို အႀကိမ္ႀကိမ္ရိပ္ကနဲျမင္ျမင္ေနရပါသည္... ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ဘယ္သူမွမရိွေတာ့ျပန္ပါ..... မ်က္လံုးမိွတ္ထားလွ်င္လဲေစာေစာကအျဖ္အပ်က္မ်ားကို ျပန္ျမင္ေယာင္ေနျပန္ပါသည္............

   ထိုစဥ္ မီးျခစ္ျခစ္သံၾကားလိုက္ရၿပီး ထရံၾကားမွ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ေအာင္မိုးအိပ္ယာေနရာေလာက္မွ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သူေတြ႕လိုက္ရပါသည္.... ေအာင္မိုးမအိပ္ေသးပါ သူလဲ သူ႔လိုပင္စိတ္ေျခာက္ျခားေနေပေတာ့မည္..... ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဇာ္ေလးတစ္ေယာက္ စိတ္ေျခာက္ျခားမႈဒဏ္ကိုမခံနိင္ေတာ့သည့္အဆံုး အိမ္တြင္လဲ ဆက္မေနရဲေတာ့ပါ...........
   လူသက္မႈကိုဝန္ခံၿပီး ကို္ယ္တိုင္အဖမ္းခံလ်ွင္အမႈ႕ေပါ့ေၾကာင္းလဲသူၾကားဖူးေနသည္မဟုတ္ပါလား....တကယ္ေတာ့ အ႐ြယ္ေရာက္ခါစ ဇျပခ်င္ေနေသာစိတ္ကေလးရိွမ်ားရိွၾကသည့္တိုင္တကယ့္အေတြ႕အႀကံဳရိွရာဇဝင္လူဆိုးႀကီးမ်ားလဲမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ စိုးရိပ္စိတ္၏စိတ္ဖိအားကို မခံနိင္ေတာ့ပါ...........

     သူဘယ္လိုမွမတက္နိင္ေတာ့ပါ မ်က္လံုးထဲမွေဖ်ာက္ဖ်က္မရေသာထိုလူရိပ္ႀကီးကို ဆက္လက္ျမင္ေယာင္ေနျခင္းဒဏ္ကို သူမခံစားနိင္ေတာ့ပါ... ေထာင္က်သည့္ကမွ ေကာင္းပါေသးသည္.... ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဇာ္ေလးက လက္နိပ္ဓာတ္မီးျဖင့္ေအာင္မိုးအိပ္ယာ ထရံေနရာကိုလွမ္းထိုးၿပီး အခ်က္ျပေနပါသည္.... ေအာင္မိုးဘက္မွလဲ မီးေရာင္ျပန္ျပလာပါသည္.... ဒီလိုနွင့္ သူတို႔နွစ္ေယာက္သား အိမ္နွစ္အိမ္ေရွ႕တြင္ျပန္ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကျပန္ပါသည္............

  ``ငါ ငါအဖမ္းခံလိုက္ေတာ့မယ္ေအာင္မိုး... အိမ္မွာလဲဆက္မေနရဲေတာ့ဘူး... ရဲသိသြားလို႔လာဖမ္းရင္ အပစ္လဲပိုႀကီးမယ္ သြားအဖမ္းခံၾကမယ္ကြာ...´´............
   ``ေအး ငါလဲ မင္းလိုပဲ ဘယ္လိုမွကိုေနလို႔ထိုင္လို႔မရေတာ့တာ ဒါဆိုရင္လဲ.. အ အဖမ္းပဲသြားခံၾကမလား...´´..............

   ဒီလိုနွင့္သူတို႔နွစ္ဦးသား ဓာတ္မီးကိုယ္ဆီထိုးရင္း ရဲစခန္းသို႔ေလ်ွာက္လာခဲ့ၾကပါသည္... က်န္လက္တစ္ဖက္စီတြင္ေတာ့စစ္သံုးဓားေျမႇာင္ကို ကိုယ္စီတင္းၾကပ္စြာဆုတ္ကိုင္ထားၾကပါသည္... စိတ္အတြင္းမွာေတာ့ ထိုဓားမ်ားနွင့္မလိုက္ဖက္စြာစိုးရိမ္ေၾကာက္လန္႔ေနလြန္းလွေပေတာ့သည္.............

  ( ၃ ) အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ကင္းတာဝန္က်ရဲသားက ေခၚသံၾကားလိုက္ရေသာေၾကာင့္ေခါင္းေထာင္ထလာပါသည္..... သူျမင္လိုက္ရသည့္ျမင္ကြင္းကေတာ့ လူငယ္နွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ခါးဖက္ရင္း သူကိုေအာ္ေခၚေနျခင္းသာ..... စခန္းတြင္လဲမီးပ်က္ေနေသာေၾကာင့္ မ်က္နွာကိုေတာ့ သဲသဲကြဲကြဲမျမင္ရပါ.... သူအိပ္ေပ်ာ္ေနတာ လူသိသြားသည္ ရွက္စိတ္ကိုဖံုးဖိရင္းခပ္တည္တည္ေမးျမန္းလိုက္ပါေတာ့သည္.............

  ``ဘယ္သူေတြလဲ ဘာကိစၥရိွလို႔လဲကြ...´´...........
   ``ဟုိ ဟုိ ကြၽန္ေတာ္တို႔လူသက္လာလို႔ပါ...´´............

  ``ေဟ... ဘယ္ ဘယ္လို...´´............
   ``ဟုတ္ ဟုတ္ပါတယ္ ပဲခူးေဆးရံုအေနာက္ဖက္က်ံဳးပတ္လမ္းနားမွာပါ...´´.............

   ``ဟင္ ေအး ဒါဆိုလာလာ စခန္းထဲကိုလိုက္ခဲ့ၾက...´´..............

    မၾကာမီွအခ်ိန္အတြင္းမွာပင္တာဝန္မူးေရာက္ရိွလာပါသည္.... သူတို႔ကိုေစ့ေစ့ၾကည့္ၿပီး သူလဲအံ့ေအာေနပါသည္... ညႀကီးမင္းႀကီဆယ္ရွစ္နွစ္ထက္မႀကီးေလာက္ေသာ ခ်ာတိတ္ကေလးနွစ္ေယာက္က လူသက္လာေၾကာင္း ကိုယ္တိုင္ဝန္ခံၿပီး လာအဖမ္းခံေနၾကျခင္းမွာအံ့ေအာစရာပင္....... သူတို႔မ်က္နွာေတြမွာလဲ ဖူးေယာင္ေနေသာေၾကာင့္သာသူယံုလိုက္မိျခင္းပင္..............

    ``မင္းတုိ႔ အမည္လိပ္စာနဲ႔ အဖအမည္ေျပာၾက ဘယ္နားမွာဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး လူသက္လာတာလဲ ေျပာၾက စစ္ခ်က္ယူမယ္...´´.............

   သူတို႔နွစ္ဦးသားလဲ ညအရက္ဆိုင္တြင္ေဘာပဲြၾကည့္ရမွ ျပန္လာၿပီးဆိုင္ကယ္ဘီးေပါက္ရာမွ ထိုဧရာမလူႀကီးေရာက္ရိွလာပီး ျပသနာျဖစ္ပြားပံုကို အက်ည္းခ်ပ္ေျပာျပလိုက္ပါသည္.... ၿပီးေတာ့ ထိုရဲအရာရိွနွင့္ရဲမ်ားက သူတို႔ကိုအခင္းျဖစ္ပြားရာသို႔စစ္ေဆးရန္ေခၚေဆာင္သြားၾကပါသည္.............
   ထ္ိုေနရာ ေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္လဲက်ရာေနရာ သူတို႔ေျပာသည့္ေက်ာက္တံုးမ်ားအပါအဝင္ေျခရာလက္ရာအခ်ဳိ႕ကိုေတာ့ေတြ႕ရိွခဲ့ၾကရပါသည္.... လူေသအေလာင္း၊ေသြးနွင့္ အျခားသက္ေသတစ္စံုတစ္ရာကိုေတာ့ လံုးဝမေတြ႕ရိွၾကရပါ..........

  ``ဒီေနရာမွာအခင္းျဖစ္ၿပီး ျဖစ္ၿပီး လူသက္လာတာေရာေသခ်ာရဲ႕လားကြ...´´..........
  ``ေသခ်ာပါတယ္ ဆရာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သူမေသပဲျပန္ထလာလို သူ႔ေခါင္းကိုထုတာလဲ ဒီေက်ာက္တံုးႀကီးေတြပါပဲ...´´............

    ``ခက္ေတာ့ခက္ေနပီ... ဒီေလာက္ေက်ာက္တံုးႀကီးနဲ႔ေခါင္းကို ဝိုင္းထုထားတာေတာင္အေသေကာင္ကလမ္းထေလ်ွာက္သြားတာလား... ဓားန႔ဲလဲအခ်က္ေပါင္းမရည္မတြက္နိင္ေအာင္ထိုးခဲ့ၾကေသးတယ္ဆိုကြ...´´...........

   ``ဟုတ္ပါတယ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တကယ္လုပ္ခဲ့ၾကတာပါ ဆရာရယ္...´´..........
   ``သူ သူေနာက္တခါျပန္ထလာတာေနမယ္ေဇာ္ေလး...´´..........

   ေအာင္မိုးစကားေၾကာင့္ရဲမ်ားပင္ၾကက္သီးထသြားမိၾကပါသည္.... သူတို႔အမူအယာမ်ားကလဲေနာက္ေျပာင္ေနသလိုမဟုတ္ေၾကာင္သိသာလသလို သူတို႔မ်က္နွာမွ ဖူးေယာင္ေနေသာဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားကလဲ သက္ေသခံေနၾကပါသည္....လူသက္လာေၾကာင္းေနာက္ေျပာင္ၿပီးေထာင္ထဲအပ်င္းေျပးဝင္ေနၾကဖို႔ႀကိဳးစားေနသည္ဟုဆိုရမည္မွာလဲ လက္ေတြမဆန္လွျပန္ေပ..............

   ``ကဲ ဒါဆို ဒီလိုလုပ္ကြာ ဇင္မ်ဳိးနဲ႔စိုးဦးက ေဆးရံုထဲဝင္ၿပီးအေရးေပၚလူနာရိွမရိွစံုစမ္း... ေက်ာ္သိန္းနဲ႔ဝင္းထြန္းကအျခားစခန္းေတြမွာ ထူးျခားတာရိွမရိွသြားစံုစမ္းၾကည့္ၾက... လာငါတို႔႔ကစခန္းျပန္ၾကမယ္...´´...............

   ျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ထူဆန္းလွပါသည္... ေဆးရံုႀကီးအပါအဝင္အျခားစခန္းမ်ားတြင္လဲ ဒဏ္ရာရလူနာနွင့္ထူးျခာေသာ အမႈ႕အခင္းတိုင္ၾကားမႈမ်ားလံုးဝမရိွပဲ အေျခအေနေအးေဆးေၾကာင္ူသာသတင္းရရိွခဲ့ၾကပါသည္.... ထိုေၾကာင့္လဲ ေဇာ္ေလးနွင့္ေအာင္မိုးတို႔ကို ေနာက္သံုးရက္ခန္႔ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းခ်ဳပ္ေနွာင္ထားခဲ့ၾကၿပီး အာမခံျဖင့္ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ၾကပါသည္............

   ထို႔ေနွာက္လအနဲငယ္အၾကာတြင္ေတာ့တရားလိုမရိွ တိုင္ၾကားအမႈ႕ဖြင့္သူမရိွ အေလာင္းလဲမရိွေသာ ထိုအမႈကို ပလွပ္ၿပီး အမႈပိတ္ခဲ့ရပါေတာ့သည္.... ထိုေၾကာင့္လဲ ေဇာ္ေလးနွင့္ေအာင္မိုးတို႔မွာ ယေန႔အခ်ိန္ထိပဲခူးၿမိဳ႕တြင္ အပစ္ကင္းေသာ တရာခံေဟာင္းမ်ားအျဖင္ဆက္လက္ရပ္တည္ေနထိုင္လ်ွက္ရိွပါသည္.... ထို႔ေၾကာင့္လဲ ထိုညက သူတို႔ႀကံဳေတြ႕လိုက္ရေသာ ထူးဆန္းေသာဧရာမအရိပ္မဲသတၱဝါႀကီးမွာလဲ သက္ရိွလူသားဆိုသည္ထက္ ပရေလာကနွင့္ဆက္ႏြယ္ေသာ တစ္စံုတစ္ရာသာျဖစ္နိင္ေၾကာင္းေတြးထင္အပ္ေပေတာ့သည္...............!

    ၿပီးပါၿပီ........
          Written by - ေနထြဋ္ေနာင္.....
            31.5.2106.. John Jack Junior